Atsız Mecmua

ATSIZ MECMUA DERGİSİ TELİF HAKLARI SEBEBİYLE OKUNMAYA AÇILAMAMAKTADIR. Büyük Türkçü Atsız’ın çıkardığı, ‘Orkun süreci’ diyebileceğimiz süreçte yayımlanan dergilerin ilki. Aylık olarak, İstanbul’da çıkarıldı. 15 Mayıs 1931–25 Eylül 1932 arasında, 17 sayısı yayımlandı.

28x21 sm. boyutlu, 24 sayfa olarak çıkarılan derginin kapağını logo, büyük bir ‘aylı kurt’ amblemi ve Ziya Gökalp’in “'Ben’, ‘sen’, ‘o’ yok; ‘biz’ varız.” söylemi süslüyordu. İlk sayısının başına da Ziya Gökalp’ın “Çınaraltı” adlı yazısı konulmuştu. “Bozkurt” imzalı, “Bir kuş bakışı” adlı baş yazıda ise, I. Dünya Harbi ve Millî Mücadele sonrası toplum hayatımız üzerinde durulduktan sonra, derginin amacı şu cümlelerle belirleniyordu: “İşte bu mecmua halkın içine girecek, onun ıztırabına ve sefaletine katışarak, köylümüzü ve köylerimizi kurtarmaya çalışarak gençlerin mecmuası olacaktır.”

Atsız mecmua’nın ‘sahibi ve mes’ul müdürü’ Hüseyin Nihal (Atsız) idi. Dergi, o yılların genç, sonraki yılların tanınmış düşünce ve edebiyat adamları olan 70 dolayında kişinin yazılarına yer veriyordu. Başlıca yazarları; A. Ziya (Karamuk), Abdülbâki (Gölpınarlı), Abdülkadir (İnan), Adnan Cahit (Ötüken), Ali Fethi (Tevetoğlu), Fevziye Abdullah (Tansel), Hüseyin Nihâl (Atsız), M. Fuad (Köprülü), M. Halit (Bayrı), Mahmut Ragıp (Kösemihal), Mehmet Şakir (Ülkütaşır), Nihad Sami (Banarlı), Orhan Şaik (Gökyay), Pertev Nailî (Boratav), Sabahattin Ali (Alı), Sadettin Nüzhet (Ergun), Şerefeddin (Yaltkaya), Zeki Velidî (Togan) idiler. Dergide bunların gerçek ve iğreti adlarla yazdığı inceleme ve düşünce yazıları ile şiir ve hikâyeleri önemli yer tutuyordu. Atsız mecmua, çıktığı yılların düşünce, tarih, dil, edebiyat ve halk bilgisi çevrelerini etkilemişti.

17 ay aralıksız yayınlanan dergi, Zeki Velidî Togan’a sataşan Reşit Galib’e protesto telgrafı çektiği ve kendisine hakaret eden İstanbul Edebiyat Fakültesi dekanını bir toplantıda tokatladığı için görevden alınması üzerine, 80 sayfa olarak çıkarılan I. Teşrin (Ekim) 1932 sayısı ile, yayımına son vermek zorunda kaldı (Bu sayının sonuna Atsız’ın “Yolların sonu” şiiri ve onun altına da “BİTTİ” sözcüğü konulmuştu).